نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

1392. برترین زهد

أفضل الزهد اخفاء الزهد.
برترین زهد، مخفی نگاه داشتن آن است. (1387)

1393. زهد و شناخت

فی وصف المأخوذین علی العزة فی حال الاحتضار -: هو یعض یده ندامة علی ما أصحر له عند الموت من أمره، و یزهد فیما کان یرغب فیه أیام عمره، و یتمنی أن الذی کان یغبطه بها و یحشده علیها قد حازها دونه !
در وصف کسانی که به ناگاه در چنگال مرگ گرفتار می شوند، می فرماید: او، بر اثر آن چه در هنگام مرگ برایش آشکار شده است، دست خود را از پشیمانی می گزد و بر آن چه در ایام زندگانی اش بدان مایل بوده بی رغبت می شود و آرزو می کند که ای کاش آن کسی که حسرت او را می خورد و بر وی حسادت می ورزید، این اموال را گرد آورده بود نه او! (1388)

1394. موجبات آسایش

فی وصف السالک الی الله -: تدافعته الابواب الی باب السلامة، و دار الاقامة، و ثبتت رجلاه بطمأنینة بدنه فی قرار الامن و الراحة، بما استعمل قلبه، و أرضی ربه .
در توصیف رهرو راه خدا، می فرماید: دروازه های (و منازل) را یکی پس از دیگری پشت سر گذاشت تا آن که به دروازه (و منزل) سلامت و سرای ماندگاری همیشگی رسید و در جایگاه امنیت و آسایش گام هایش آرام گرفت؛ زیرا که دلش را به کار واداشت و پروردگارش را خشنود ساخت. (1389)