نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

1383. مؤمن از دیدگاه حضرت علی (ع)

اعلموا - عبادالله - أن المؤمن لا یصبح و لا یمسی الا و نفسه ظنون عنده، فلا یزال زاریا علیها، و مستزیدا لها .
بدانید - ای بندگان خدا! - که مؤمن شب را به روز و روز را به شب نمی رساند مگر آن که به نفس خود بدگمان است. از این رو، پیوسته بر آن خرده می گیرد و عمل بیشتر از او می طلبد. (1378)

1384. پاداش در ازای کار خوب

اسهروا عیونکم، و أضمروا بطونکم، و استعملوا أقدامکم، و أنفقوا أموالکم، و خذوا من أجسادکم فجودوابها علی أنفسکم، و لا تبخلوا بها عنها، فقد قال الله سبحانه: (ان تنصروا الله ینصرکم و یثبت أقدامکم) و قال تعالی: (من ذا الذی یقرض الله قرضا حسنا فیضاعفه له و له أجر کریم) فلم یستنصرکم من ذل، و لم یستقرضکم من قل .
چشمان خود را در شب بیدار نگاه دارید و شکم های خود را لاغر سازید و گام هایتان را به کار گیرید و دارایی های خویش را انفاق کنید و از تن هایتان بگیرید و آن ها را نثار جان هایتان کنید و در این بخل نورزید؛ زیرا خداوند سبحان فرموده است: اگر خدا را یاری کنید شما را یاری می کند و گام های شما را استوار می دارد. و فرموده است: کیست که به خدا وام نیکو دهد که خدا آن را برایش چندین برابر گرداند و برای او پاداشی ارجمند است. پس، او از سر خواری و ناتوانی از شما یاری نخواسته و به علت نداری از شما وام نطلبیده است. (1379)

1385. مومن و افزایش کار نیک

اعلموا - عباد الله - أن المؤمن لا یصبح و لا یمسی الا و نفسه ظنون عنده .
ای بندگان خدا! بدانید که مومن صبح و شام نسبت به خویشتن خود بدگمان است.
همواره از خود عیب می گیرد و دنبال تکمیل کردن و افزایش کار نیک برای خویش است. (1380)