نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

1363. خرسندی به آن چه مقدر شده

لا کنز أغنی من القناعة، و لا مال أذهب للفاقة من الرضا بالقوت. و من اقتصر علی بلغة الکفاف، فقد انتظم الراحة، و تبوا خفض الدعة .
گنجی بی نیازکننده تر از قناعت نیست و هیچ مالی از رضامندی به قوت مقدر حاجت برآورتر نیست و کسی که به مقدار نیاز اکتفا کند، به راحتی دست یابد و در آسایش جایگزین است. (1358)

1364. عاقبت قانع بودن

کل مقتصر علیه کاف.
هر که قناعت کند (و به هر چه دارد بسازد) برای او بس است. (1359)

1365. گنج قناعت

لا کنز أغنی من القناعة.
هیچ گنجی غنی تر از قناعت نیست. (1360)