نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

1318. تباه شدن اجر صبر

ینزل الصبر علی قدر المصیبة. و من ضرب یده علی فخذه عند مصیبته، حبط عمله .
صبر و شکیبایی به اندازه مصیبت نازل شود و کسی که دستش را به هنگام مصیبت (از روی ناشکری) بر زانو زند، اجرتش تباه گردد. (1313)

1319. صبر آزادگان

من صبر صبر الاحرار، و الا سلا سلو الاغمار.
هرکه (در حوادث) شکیبایی می کند چون آزادگان صبر کند (اجر برد) وگرنه چون جاهلان مصیبت را فراموش کند و (اجری ندارد). (1314)

1320. خطر بی تابی

من لم ینجه الصبر أهلکه الجزع.
هر کس که شکیبایی نجاتش ندهد، بی تابی اش نابودش کند. (1315)