نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

1312. ارزش ایمان

علیکم بالصبر؛ فان من الایمان کالراس من الجسد، و لا خیر فی جسد لا رأس معه، و لا فی ایمان لا صبر معه .
بر شما باد که صبر و بردباری پیشه کنید؛ زیرا همان گونه که سر، نشانه حیات بدن است، صبر نیز دلیل ایمان است، و بدنی که سر در آن نباشد خیر و حیات در آن نیست و ایمانی که توأم با صبر نباشد ارزشی ندارد. (1307)

1313. صبر در هنگام مصیبت

و قال علیه السلام للاشعث بن قیس لما عزاه بابن له -: یا أشعث! ان تحزن علی ابنک فقد استحقت منک ذلک الرحم، و ان تصبر ففی الله من کل مصیبة خلف. یا أشعث! ان صبرت جری علیک القدر و أنت مأجور، و ان جزعت جری علیک القدر و أنت مأزور؛ یا أشعث! ابنک سرک و هو بلاء و فتنة، و حزنک و هو ثواب و رحمة .
امام علی علیه السلام در دلداری به اشعث بن قیس در مرگ فرزندش فرمود: ای اشعث! اگر برای از دست دادن فرزندت اندوهگین باشی، البته حق پدریی را به جا آورده ای و اگر صبر کنی خدا هر مصیبتی را عوض می دهد، ای اشعث! اگر صبر کنی قضا و قدر الهی بر تو جاری شده و تو گناهکاری. ای اشعث! آمدن فرزندت که مایه آزمایش و گرفتاری است تو را شاد کرد و رفتنش که مایه ثواب و رحمت (برای توست) اندوهگینت ساخت. (1308)

1314. بی صبری در تدفین پیامبر (ص)

و قال علیه السلام هو یدفن النبی صلی الله علیه و آله: ان الصبر لجمیل الا عنک، و ان الجزع لقبیح الا علیک. و ان المصاب بک لجلیل، و انه قبلک و بعدک لجلل .
امام علی در هنگام خاکسپاری پیامبر صلی الله علیه و آله فرمود:
شکیبایی زیباست، جز در برابر فقدان تو و بی تابی کردن زشت است، مگر بر غم از دست دادن تو، مصیبت رحلت تو بس بزرگ است و هر مصیبت دیگری، پیش از تو و پس از تو، خرد و ناچیز باشد. (1309)