نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

1306. شکیبا در ناراحتی

ان ابتلیتم فاصبروا، فان العاقبة للمتقین
اگر (به رنج و ناراحتی) مبتلا شدید، شکیبا باشید که عاقبت (پیروزی) با پرهیزگاران است. (1301)

1307. پیشه شکیبایی

استعشروا الصبر فانه أدعی الی النصر.
شکیبایی را شعار خود سازید که به نصرت و پیروزی فراخواننده تر است.(1302)

1308. مایه شادی و شکر

... فقلت علیه السلام یا رسول الله! أولیس قد قلت لی یوم أحد حیث استشهد من المسلمین، و حیزت عنی الشهادة فشق ذلک علی، فقلت لی: أبشر فان الشهادة من ورائک؟ فقال لی: ان ذلک لکذلک، فکیف صبرک اذن؟ فقلت: یا رسول الله! لیس هذا من مواطن الصبر، و لکن من مواطن البشری و الشکر .
عرض کردم: یا رسول خدا! مگر در روز احد که تعدادی از مسلمانان شهید شدند من از شهادت محروم ماندم و این امر بر من گران آمد به من نفرمودی: مژده باد تو را که در آینده به شهادت خواهی رسید؟ رسول خدا به من فرمود: همین طور است.
در آن صورت صبر تو چگونه خواهد بود؟ عرض کردم: ای رسول خدا! این جا جای صبر نیست، بلکه جای شادی و شکر است! (1303)