نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

1275. انجام خیر و بزرگ بودن آن

افعلوا الخیر و لا تحقروا منه شیئا؛ فان صغیره کبیر، و قلیله کثیر، و لا یقولن أحدکم: ان أحدا أولی بفعل الخیر منی؛ فیکون و الله کذلک. ان للخیر و الشر أهلا، فمهما ترکتموه منهما کفاکموه أهله
کار خیر انجام دهید و هیچ مقدار از آن را کوچک نشمارید؛ زیرا کوچک آن بزرگ و کمش زیاد است و هیچ کدام از شما نگوید فلان کس در انجام خیر از من سزاوارتر است، که به خدا سوگند، چنین خواهد شد (و او انجام خواهد داد) و خوب و بد را اهلی است که هرگاه آن را ترک کردید دیگری آن را به جای شما انجام خواهد داد. (1270)

1276. بشارت به کار سودمند

من حذرک کمن بشرک
آن که تو را (از کار زیان آور) بیم دهد، مانند کسی است که تو را (به کار سودآور) بشارت دهد. (1271)

1277. ارزش انسان

قیمة کل امری ما یحسنه
ارزش هر کس به اندازه کار نیک او است.(1272)