نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

1271. رابطه بین کار و نسب

من أبطأ به عمله، لم یسرع به نسبه
هر کس کارش او را کند برد، نسبش (حسبش) او را شتابان نبرد. (1266)

1272. راهی به سرای آرامش

اعلموا! رحمکم الله، علی أعلام بینة. فالطریق نهج یدعو الی دار السلام، و أنتم فی دار مستعتب علی مهل و فراغ؛ والصحف منشورة، و الأقلام جاریة، و الابدان صحیحة و الالسن مطلقة، و التوبة مسموعة، و الاعمال مقبولة
کار کنید! رحمت خدا بر شما باد، با توجه به نشانه های آشکار حق کار کنید؛ زیرا که این راه روشن شما را به سرای آرامش (بهشت) می کشاند و شما در سرایی هستید که از روی فرصت و فراغت می توانید خشنودی پروردگار را به دست آورید، در جایی هستید که نامه های اعمال باز است و قلم ها در کار و بدن ها سالم و زبان ها رها و توبه شنیده می شود و کارها پذیرفته می گردد.(1267)

1273. سستی در امور

من أطاع التوانی ضیع الحقوق، و من أطاع الواشی ضیع الصدیق
هر که در کارش سستی کند، حقوق دیگران را ضایع خواهد کرد و کسی که از گفته سخن چین پیروی نماید، دوست خود را از دست می دهد. (1268)