نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

1270. ارزش کار

العمل العمل، ثم النهایة النهایة، والاستقامة الاستقامة، ثم الصبر الصبر، والورع والورع! ان لکم نهایة فانتهوا الی نهایتکم .
کار کنید و کار کنید و آن را به پایانش رسانید و در آن پایداری کنید، آن گاه شکیبایی ورزید و پارسا باشید. همانا شما را پایانی است، پس خود را به آن پایان (بهشت) رسانید. (1265)

1271. رابطه بین کار و نسب

من أبطأ به عمله، لم یسرع به نسبه
هر کس کارش او را کند برد، نسبش (حسبش) او را شتابان نبرد. (1266)

1272. راهی به سرای آرامش

اعلموا! رحمکم الله، علی أعلام بینة. فالطریق نهج یدعو الی دار السلام، و أنتم فی دار مستعتب علی مهل و فراغ؛ والصحف منشورة، و الأقلام جاریة، و الابدان صحیحة و الالسن مطلقة، و التوبة مسموعة، و الاعمال مقبولة
کار کنید! رحمت خدا بر شما باد، با توجه به نشانه های آشکار حق کار کنید؛ زیرا که این راه روشن شما را به سرای آرامش (بهشت) می کشاند و شما در سرایی هستید که از روی فرصت و فراغت می توانید خشنودی پروردگار را به دست آورید، در جایی هستید که نامه های اعمال باز است و قلم ها در کار و بدن ها سالم و زبان ها رها و توبه شنیده می شود و کارها پذیرفته می گردد.(1267)