نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

1243. ذاکران حق

ان للذکر لأهلا أخذوه من الدنیا بدلا، فلم تشغلهم تجارة و لا بیع عنه، یقطعون به ایام الحیاة
به یاد خدا بودن اهلی دارد که آن را به جای این دنیا گرفته اند و لذا بازرگانی و خرید و فروش آنان را از آن (ذکر خدا) باز نمی دارد. (1238)

1244. ترنم حزب الله به ذکر الهی

طوبی لنفس أدت الی ربها فرضها، و عرکت بجنبها بؤسها، و هجرت فی الیل غمضها، حتی اذا غلب الکری علیها افترشت أرضها، و توسدت کفها، فی معشر أسهر عیونهم خوف معادهم، و تجافت عن مضاجعهم جنوبهم، و همهمت بذکر ربهم شفاههم، و تقشعت بطول استغفارهم ذنوبهم، (أولئک حزب الله، ألا ان حزب الله هم المفلحون) .
خوشا به حال آن کس که فریضه پروردگارش را به جای آورد و بر سختی ها و ناملایمات صبر کرد و خواب را از دیدگانش دور ساخت و اگر خواب بر او چیره آمد، زمین را بستر خود کرد و دستش را بالش، آنان که خوف روز رستاخیز چشمانشان را بیدار نگه داشت و پهلویشان را از بسترهای راحتشان دور کردند و لب هایشان به ذکر پروردگارشان زمزمه کرد و از بسیاری آمرزش خواهی، گناهانشان زدوده شد.
اینان حزب خدایند و بدانید که حزب خدا پیروز است. (1239)

1245. مونس تنهایی ها

اللهم انک انس الانسین لأولیائک... ان أوحشتهم الغربة انسهم ذکرک، و ان صبت علیهم المصائب لجأ و الی الاستجاره بک .
خدایا! تو با دوستان خود انیس ترینی... اگر غربت و تنهایی آنان را به وحشت اندازد، یاد تو همدم آنان باشد و اگر مصیبت ها بر آنان فرو ریزد، به زنهارخواهی از تو، پناه می برند. (1240)