نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

1242. کلید یاد خدا

الحمدلله الذی جعل الحمد مفتاحا لذکره، و سببا المزید من فضله، و ذلیلا علی آلائه و عظمته .
ستایش از آن خداست. ستایش از آن خدایی است که ستایش را کلید یاد خود و مایه فزونی فضل و نعمتش و رهنمای نعمت ها و عظمت خویش قرار داد. (1237)

1243. ذاکران حق

ان للذکر لأهلا أخذوه من الدنیا بدلا، فلم تشغلهم تجارة و لا بیع عنه، یقطعون به ایام الحیاة
به یاد خدا بودن اهلی دارد که آن را به جای این دنیا گرفته اند و لذا بازرگانی و خرید و فروش آنان را از آن (ذکر خدا) باز نمی دارد. (1238)

1244. ترنم حزب الله به ذکر الهی

طوبی لنفس أدت الی ربها فرضها، و عرکت بجنبها بؤسها، و هجرت فی الیل غمضها، حتی اذا غلب الکری علیها افترشت أرضها، و توسدت کفها، فی معشر أسهر عیونهم خوف معادهم، و تجافت عن مضاجعهم جنوبهم، و همهمت بذکر ربهم شفاههم، و تقشعت بطول استغفارهم ذنوبهم، (أولئک حزب الله، ألا ان حزب الله هم المفلحون) .
خوشا به حال آن کس که فریضه پروردگارش را به جای آورد و بر سختی ها و ناملایمات صبر کرد و خواب را از دیدگانش دور ساخت و اگر خواب بر او چیره آمد، زمین را بستر خود کرد و دستش را بالش، آنان که خوف روز رستاخیز چشمانشان را بیدار نگه داشت و پهلویشان را از بسترهای راحتشان دور کردند و لب هایشان به ذکر پروردگارشان زمزمه کرد و از بسیاری آمرزش خواهی، گناهانشان زدوده شد.
اینان حزب خدایند و بدانید که حزب خدا پیروز است. (1239)