نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

1240. باز بودن در توبه

من أعطی التوبة لم یحرم القبول، و من أعطی الاستغفار لم یحرم المغفرة .
هر آن کس که توبه کند از پذیرفته شدن آن ناامید نشود و آن کس که از خدای آمرزش طلبد از بخشایش حق نومید نگردد. (1235)

1241. از رحمت خدا نومید مباش!

عجبت لمن یقنط و معه الاستغفار
در شگفتم از آن که از (رحمت خدا) نومید است، در حالی که استغفار به همراه دارد. (1236)

بخش پنجم: ذکر