نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

1236. شتاب در توبه

بادرو المعاد و سابقوا الاجال، فان الناس یوشک أن ینقطع بهم الامل، و برهقهم الاجل، و یسد عنهم باب التوبة .
به سوی قیامت (با اعمالتان) بشتابید و قبل از فرا رسیدن مرگ کار کنید؛ زیرا زود است که آرزوی مردم قطع گردد و مرگ آن ها را در کام خود فرو برد و در توبه به رویشان بسته شود. (1231)

1237. بخشش خداوند

یصف خلقة آدم علیه السلام -: ثم بسط الله سبحانه له فی توبته، و لقاه کلمة رحمته .
توصیف آفرینش آدم علیه السلام: آن گاه خدای سبحان در توبه خود را به روی او گشود و کلمه رحمت خود را به او آموخت. (1232)

1238. رحمت خدا بر توبه کار

رحم الله امرأ استقبل توبته، و استقال خطیئته، و بادر منیته !
رحمت خدا بر آن کس که به توبه رو کند و از خطاهای خود پوزش طلبد و پیش از مرگ کاری کند. (1233)