نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

1234. رابطه گناه و باران

قال علیه السلام و قد خرج للاستسقاء: ان الله یبتلی عباده عند الاعمال السیئة بنقص الثمرات، و حبس البرکات، و اغلاق خزائن الخیرات، لیتوب تائب، و یقلع مقلع، و یتذکر متذکر، و یزدجر مزدجر .
امام علی علیه السلام در هنگام بیرون رفتن برای طلب باران: هرگاه بندگان خدا گناه و بدکرداری کنند، خداوند آنان را به کاهش محصولات و بازداشت برکات و بستن در گنجینه های خیر مبتلا می سازد تا توبه گر توبه کند و گنهکار دل از گناه برکند و پندگیرنده پند پذیرد و نهی شده (از گناه) باز ایستد.(1229)

1235. گناهان نابخشودنی

ان من عزائم الله فی الذکر الحکیم... أنه لا ینفع عبدا - و ان أجهد نفسه و أخلص فعله - أن یخرج من الدنیا، لاقیا ربه بخصلة من هذه الخصال لم یتب منها: أن یشرک بالله فیما افترض علیه من عبادته، أو یشفی غیظه بهلاک نفس، او یعر بأمر فعله غیره، أو یستنجح حاجة الی الناس بأظهار بدعة فی دینه، أو یلقی الناس بوجهین، أو یمشی فیهم بلسانین .
از جمله حکم های قطعی خدا در قرآن حکیم... این است که بنده چنانچه با یکی از این اعمال خدایش را ملاقات کند و از آنها توبه نکرده باشد - هر چند (در انجام اعمال نیک) خود را به زحمت انداخته و عملش را خالص کرده باشد سودی نمی برد، در عبارت و پرستش خدا که بر او واجب کرده است شرک ورزیده باشد، یا آتش خشم خویش را با کشتن کسی فرونشانده باشد، یا کاری را که خود کرده است به دیگری نسبت دهد (و او را بدان متهم سازد) یا برای رسیدن به نیاز و خواسته خود از مردم بدعتی در دین پدید آورد، یا با مردم دورو باشد و یا دو زبان باشد. (1230)

1236. شتاب در توبه

بادرو المعاد و سابقوا الاجال، فان الناس یوشک أن ینقطع بهم الامل، و برهقهم الاجل، و یسد عنهم باب التوبة .
به سوی قیامت (با اعمالتان) بشتابید و قبل از فرا رسیدن مرگ کار کنید؛ زیرا زود است که آرزوی مردم قطع گردد و مرگ آن ها را در کام خود فرو برد و در توبه به رویشان بسته شود. (1231)