نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

1232. توبه به همراه آمرزش

ما کان الله لیفتح علی عبد باب الشکر و یغلق عنه باب الزیادة... و لا لیفتح لعبد باب التوبة و یغلق عنه باب المغفرة .
این طور نیست که خداوند در سپاسگزاری و شکر را بر بنده ای بگشاید؛ ولی در فزونی را بر او ببندد... و ممکن نیست که در توبه را به روی کسی باز کند و در آمرزش را به رویش مسدود نماید. (1227)

1233. آیا توبه کاری نیست!؟

أفلا تائب من خطیئته قبل منیته!
آیا کسی نیست که قبل از فرا رسیدن مرگ از گناهش توبه نماید؟ (1228)

1234. رابطه گناه و باران

قال علیه السلام و قد خرج للاستسقاء: ان الله یبتلی عباده عند الاعمال السیئة بنقص الثمرات، و حبس البرکات، و اغلاق خزائن الخیرات، لیتوب تائب، و یقلع مقلع، و یتذکر متذکر، و یزدجر مزدجر .
امام علی علیه السلام در هنگام بیرون رفتن برای طلب باران: هرگاه بندگان خدا گناه و بدکرداری کنند، خداوند آنان را به کاهش محصولات و بازداشت برکات و بستن در گنجینه های خیر مبتلا می سازد تا توبه گر توبه کند و گنهکار دل از گناه برکند و پندگیرنده پند پذیرد و نهی شده (از گناه) باز ایستد.(1229)