نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

1227. تأخیر در توبه

کل معاجل یسأل الانظار، و کل مؤجل یتعلل بالتسویف .
هر کس که مهلتش به سرآید (برای جبران گذشته) مهلتی می طلبد و به هر کس که مهلتی داده شود و در انجام کار امروز و فردا می کند.(1222)

1228. امید توبه

ما أهمنی ذنب أمهلت بعده حتی أصلی رکعتین و أسأل الله العافیة .
گناهی که بعد از آن مهلت دو رکعت نماز و درخواست عافیت از خدا داشته باشم برایم مهم نیست. (1223)

1229. بدون عمل امید مدار به سعادت!

قال علیه السلام لرجل سأله أن یعظه: لا تکن ممن یرجو الاخرة بغیر العمل، و یرجی التوبة، بطول الامل... ان عرضت له شهوة أسلف المعصیة، و سوف التوبه .
امام علیه السلام در پاسخ کسی که تقاضای موعظه کرد فرمود: از کسانی مباش که بدون عمل امید به سعادت آخرت دارند، و به واسطه آرزوهای بلند امید قبول توبه را دارند... اگر شهوت به او روی آورد نافرمانی پیش گرفته و توبه و بازگشت را پشت سر اندازد.(1224)