نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

1225. شفیع نافع

لا شفیع أنجح من التوبة.
هیچ شفیعی رهاننده تر از توبه نیست. (1220)

1226. حسن توبه

لا خیر فی الدنیا لرجلین: رجل أذنب ذنوبا فهو یتدارکها بالتوبة، و رجل یسارع فی الخیرات .
در دنیا جز دو کس را خبری نبود: یکی آن که گناهی کند و با توبه جبران نماید و دیگر کسی که در کارهای خوب شتاب ورزد.(1221)

1227. تأخیر در توبه

کل معاجل یسأل الانظار، و کل مؤجل یتعلل بالتسویف .
هر کس که مهلتش به سرآید (برای جبران گذشته) مهلتی می طلبد و به هر کس که مهلتی داده شود و در انجام کار امروز و فردا می کند.(1222)