نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

1223. باز بودن در توبه

من وصایاه لابنه الحسن علیه السلام -: لم یشدد علیک فی قبول الانابة، و لم یناقشک بالجریمة، و لم یؤیسک من الرحمة. بل جعل نزوعک عن الذنب حسنة، و حسب سئیتک و احدة، و حسب حسنتک عشراً، و فتح لک باب المتاب .
از وصیت های حضرت علی علیه السلام به فرزندش حسن علیه السلام: در پذیرفتن توبه بر تو سخت نگرفته و به علت گناه تو را در تنگنا نیانداخته و از رحمت خویش نومیدت نکرده است، بلکه خودداری تو از گناه را حسنه به شما آورده و گناهت را یک و حسنه ات را ده به شمار آورده و در توبه و بازگشت را برای تو گشوده است. (1218)

1224. سکوت بهتر از سخن نابه جا

تلافیک ما فرط من صمتک أیسر من ادراک مافات من منطقک، و حفظ ما فی الوعاء بشد الوکاء .
تدارک خطایی که از سکوت تو به وجود آمده است، آسان تر است از جبران آنچه که از سخنت فوت شده است و حفظ آنچه که در ظرف است با بستن بندهایش. (1219)

1225. شفیع نافع

لا شفیع أنجح من التوبة.
هیچ شفیعی رهاننده تر از توبه نیست. (1220)