نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

1203. حق تلاوت

أشکو من معشر یعیشون جهالا و یموتون ضلالا، لیس فیهم سلعة ابور من اکتاب اذا تلی حق تلاوته، و لا سلعة أنفق بیعاً و لا أغلی ثمنا من الکتاب اذا حرف عن مواضعه! .
از ملتی که در میان نادانان قرار گرفته اند به ناله افتاه ام، اینان گمراه جان می دهند، قرآنی که خوب تلاوت شود در نظرشان بی ارزش ترین چیز است و چیزی در نظرشان با ارزش تر از قرآن، آن موقعی که تحریفش کنند، نیست.(1198)

1204. تازگی قرآن

و لا تخلقة کثرة الرد، و ولوج السمع .
از حق و حقیقت نمی لغزند تا به سوی حق برگردانده شو. فراوانی ورود قران به گوش، آن را کهنه نمی گرداند. (1199)

1205. مجمل های قرآن

... مفسرا مجمله، و مبینا غوامضه، بین ماخوذ میثاق علمه، و موسع علی العبد فی جهله .
مجمل های قرآن تفسیر شده و مشکلاتش آشکار است و مطالب آن مشتمل است بر چیزهایی که دانستن و یادگرفتن آن ها واجب است و نیز چیزهایی که بندگان موظف به دانستن آن ها نیستند. (1200)