نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

1199. زینت دل

طوبی للزاهدین فی الدنیا، الراغبین فی الاخرة أولئک قوم اتخذوا الارض بساطاً، و ترابها فراشا، و ماءها طیبا، و القران شعارا، و الدعاء دثاراً ثم قرضوا الدنیا علی منهاج المسیح .
خوشا به حال زاهدین در دنیا و متوجهین و راغبین به آخرت، آن ها گروهی هستند که زمین را بساط و خاک را فرش و آب را شربت گوارا و قران را جامه زیرین (روش خویش و زینت دل) و دعا را جامه رو (مانع حوادث) قرار داده اند. پس به طریقه و روش حضرت مسیح علیه السلام دنیا را از خود جدا کردند. (1194)

1200. دژ استوار الهی

کتاب الله بین اظهرکم، ناطق لا یعیا لسانه، و بیت لا تهدم أرکانه، و عز لا تهزم أعوانه .
کتاب خدا در میان شما سخنگویی است که هرگز زبانش (از گفتن حق) خسته نمی شود و خانه ای است که هیچ گاه پایه های آن درهم نمی ریزد و نیرومندی است که یارانش شکست نمی خورند (1195)

1201. تمسک جویید به کتاب الهی!

علیکم بکتاب الله (فانه الحبل المتین)، و النور المبین، و الشفاء النافع... من قال به صدق، و من عمل به سبق .
تمسک جویید به کتاب خداوندی؛ زرا این کتاب، طنابی است محکم و نوری است آشکار، و شفایی است سودمند. هر کس به این کتاب الهی قایل شد، راست گفت و راست گرید و هر کس به آن عمل کرد بر دیگران سبقت جست. (1196)