نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

1196. ترتیل

أما الیل فصافون أقدامهم تالین لاجزاء القرآن یرتلونها ترتیلا. یحزنون به أنفسهم و یستثیرون به دواء دائهم .
متقین کسانی اند که شب هنگام راست بر پا می ایستند و اجزای قرآن را به بهترین وجه تلاوت می نمایند. نفوس خود را با آیات قرآنی اندوهگین می سازند و دوای درد خود را با آن کتاب الهی تحصیل می نمایند. (1191)

1197. قرآن سیر آبی تشنگان

جعله الله ریا لعطش العلماء و ربیعاً لقلوب الفقهاء، و محاج لطرق الصلحاء، و دواء لیس بعده داء، و نور الیس معه ظلمة .
خداوند متعال قرآن را سیراب کننده تشنگی دانشمندان قرار داده است و بهاری بر دل های فقهاء و راه هایی واضح برای طرق صالحان، و دوایی که با داشتن آن دردی نمی ماند و نوری که با وجود آن ظلمتی به حیات انسان ها راه ندارد. (1192)

1198. ثروتی که بی آن توانگری نباشد!

اعلموا! أنه لیس علی أحد بعد القرآن من فاقة. و لا لاحد قبل القرآن من غنی، فاستشفوه من أدوائکم، و استعینوا به علی لاوائکم .
بدانید! برای هیچ کس پس از فراگیری قرآن و عمل به آن نیازی نباشد و برای هیچ احدی بدون قران، بی نیازی امکان ندارد، برای دردهای خود از قرآن شفا بطبید و در مشقت ها از آن یاری بخواهید. (1193)