نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

1192. علی علیه السلام قرآن شناس

ذلک القرآن فاستنطقوه، و لن ینطق، و لکن أخبر کم عنه .
آن است قرآن، و او را به سخن گفتن وادار کنید و هرگز (با شما) سخن نخواهد گفت، ولی من برای شما از قرآن خبر می دهم. (1187)

1193. حق تلاوت

أوه علی أخوانی الذین تلوا القران فأحکموه، و تدبروا الفرض فأقاموه، أحیوا السنة و أماتوا البدعة. دعوا للجهاد فأجابوا، و وثقوا بالقائد فاتبعوه .
آه! افسوس بر آن برادرانم که قرآن را تلاوت کردند و در عمل به آن استقامت ورزیدند و در تکالیف اندیشیدند و آن ها را انجام دادند، سنت را احیا کردند و بدعت را نابود ساختند. دعوت به جهاد شدند، آن را اجابت کردند و به فرماندهشان اطمینان پیدا کردند و از او پیروی نمودند. (1188)

1194. پرهیز از تفسیر به رأی

من کتاب له ألی معاویة -: فعدوت علی الدنیا بتأویل القرآن .
امام علیه السلام در نامه خود به معاویه چنین نوشت: تو با تغییر و تفسیر قرآن (مطابق میل خود) در جستجوی دنیا هستی. (1189)