نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

1179. قران در قیامت

ینادی مناد قوم القیامة: (الا أن کل حارث مبتلی فی حرثه و عاقبة عمله، غیر حرثُة القرآن) فکونوا من حرثته و أتباعه و استدلوه علی ربکم و استنصحوه علی أنفسکم، و اتهموا علیه أراء کم، واستغشوا فیه أهواء کم .
در روز قیامت فریادگری ندا دهد. اگاه باشید! امروز هر کس گرفتار بذری است که افشانده و گرفتار عاقبت کاری است که انجام داده، مگر کسی که بذر قرآن و پیروان آن باشید. با قرآن خدا را بشناسد و خود را با آن نصیحت کنید و هرگاه نظر شما با قرآن مخالف شد، رأی خود را متهم کنید و خواسته های خویش را در برابر قرآن نادرست بشمارید. (1174)

1180. قرآن را گرامی بدار!

یأتی علی الناس زمان لا یبقی فیهم من القرآن الا رسمه، و من الاسلام الا اسمه .
روزگاری برسد بر سر مردم که از قرآن جز رسمی نماند و از اسلام جز اسمی (1175)

1181. همراهی علی (ع) با قرآن

أن الکتاب لمعی، ما فارقته مذ صحبته .
همیشه کتاب خدا با من است، از زمانی که همراه آن بوده ام، هیچگاه جدانشده ام. (1176)