نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

1174. ای کاش غافلان بیدار می شدند!

قد دارستکم الکتاب، و فاتحتکم الحجاج، و عرفتکم ما أنکرتم، و سوغتکم ما محجتم، لوکان الاعمی یلحظ، أو النائم یستیقظ! .
من قرآن را به شما آموختم و باب دلایل و براهین را به روی شما گشودم و آنچه را نمی شناختید، به شما شناساندم و آنچه را که از دهان به بیرون پرت می کردید، به مذاق شما گوارا ساختم. ای کاش که نابینا، بینا می گشت، یا خفته بیدار می شد. (1169)

1175. هادی بدون گمراهی

واعلموا أن هذا القرآن هو الناصح الذی لا یغش، و الهادی الذی لایضل و المحدث الذی لا یکذب .
بدانید که این قرآن خیر خواهی است که خیانت نمی کند، هدایت کننده ای است که گمراه نمی سازد، و محدثی است که دروغ نمی گوید. (1170)

1176. دوای دردها

استشفوه من أدوائکم، و استعینوا به علی لاوائکم فان فیه شفاء من أکبر الداء و هو الکفر و النفاق، و الغی و الضلال .