نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

1173. کتاب هدایت

القرآن امر زاجر، و صامت ناطق، حجة الله علی خلقه. أخذ علیه میثاقه، و ارتهن علیهم انفسهم. أتم نوره، و أکمل به دینه .
قرآن امر کننده به کار نیک و باز دارنده از زشتی ها است، خاموشی گویاست، حجت خدا بر خلق اوست، از آنان نسبت به قرآن پیمان گرفت و وجود باطنی آنان را در گرو این قرآن نهاد، نور آن را تمام و دین خویش را به وسیله آن کامل فرمود. (1168)

1174. ای کاش غافلان بیدار می شدند!

قد دارستکم الکتاب، و فاتحتکم الحجاج، و عرفتکم ما أنکرتم، و سوغتکم ما محجتم، لوکان الاعمی یلحظ، أو النائم یستیقظ! .
من قرآن را به شما آموختم و باب دلایل و براهین را به روی شما گشودم و آنچه را نمی شناختید، به شما شناساندم و آنچه را که از دهان به بیرون پرت می کردید، به مذاق شما گوارا ساختم. ای کاش که نابینا، بینا می گشت، یا خفته بیدار می شد. (1169)

1175. هادی بدون گمراهی

واعلموا أن هذا القرآن هو الناصح الذی لا یغش، و الهادی الذی لایضل و المحدث الذی لا یکذب .
بدانید که این قرآن خیر خواهی است که خیانت نمی کند، هدایت کننده ای است که گمراه نمی سازد، و محدثی است که دروغ نمی گوید. (1170)