نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

1152. عبادت به وقت

من کتابه الی الحارث الهمدانی -: خادع نفسک فی العبادة، وارفق بها و لا تقهرها، و خذ عفوها و نشاطها، الا ما کان مکتوبا علیک من الفریضة، فانه لا بد من قضائها و تعاهدها عند محلها .
امام علی علیه السلام در نامه خود ره حارث همدانی می فرماید: به خودت برای عبادت حیله بزن و با خودت مداراکن. روح خود را تحت فشار قرار مده و به هنگام آزادی و نشاط او را (برای کارهای مستحب) دریاب. فقط در کارهای واجب نگاه به نشاط خود مکن، زیرا باید آن را به موقع انجام دهی (خواه نشاط داشته باشی یا نه). (1147)

1153. زمان کنار گذاشتن مستحبات

اذا اضرت النوافل بالفرائض فارفضوها .
در ان هنگام که مستحبات به واجبات ضرر وارد کند آن مستحبات را رها کنید. (1148)

1154. مستحبات مضر

لا قربة بالنوافل اذ اضرت بالفرائض .
با آن عبادات مستحب که به واجبات ضرر می زند، نمی توان به خدا نزدیک شد. (1149)