نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

1138. روزی تضمین شده

قد تکفل لکم بالرزق، و أمرتم بالعمل فلا یکونن المضمون لکم طلبه أولی بکم من المفروض علیکم عمله، مع انه و الله لقد اعترض الشک و دخل الیقین، حتی کان الذی ضمن لکم قد فرض علیکم، و کان الذی قد فرض علیکم قد وضع عنکم .
خداوند روزی شما را تضمین کرد و به کار (انجام واجبات) فرمان داده شده اید.
پس، طلب روی تضمین شده نباید برای شما مقدم بر اعمال واجب باشد، لیکن به خدا سوگند که شک بر شما عارض شده و اوهام نادرست با یقین در آمیخته است؛ چندان که آن چه برای شما تضمین شده گویی به صورت امری واجب در آمده و گویی آن چه واجب شده، از دوش شما برداشته شده است. (1133)

1139. تقسیم ساعات و اوقات

للمؤمن ثلاث ساعات: فساعة یناجی فیها ربه، و ساعة یرم معاشه، و ساعد یخلی بین نفسه و بین لذتها فیما یحل و یجمل .
مومن اوقات خود را به سه قسمت بخش می کند: زمانی که در ان با پروردگار خود به راز و نیاز می پردازد و زمانی که به تحصیل معاش دست می یازد و زمانی که به لذت های حلال و خوشایند می گذراند. (1134)

1140. تشویق به در نظر داشتن خدا

رحم الله امرا سمع حکما فوعی، و دعی الی رشاد فدنا، و اخذ بحجزة هاد فنجا، راقب ربه، و خاف ذنبه .
خدا رحمت کند مردی (بنده ای) را که سخن حکیمانه ای بشنود و پذیرایش شود و به راه راست فراخوانده شود، پس به آن نزدیک گردد و کمربند راهنمایی را بگیرد و نجات یابد. پروردگارش را در نظر داشته باشد و از گناه خویش بترسد. (1135)