نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

1136. عبادت آزادگان

حمل کل امری منکم مجهودة، و خفف عن الجهلة. رب رحیم، و دین قویم، و امم علیم .
هر کس به اندازه توانش تکلیف شده و به نادانان تخفیف داده شده است. پروردگارتان مهربان است و دینتان استوار و پیشوایتان دانا. (1131)

1137. خوشا به حال حزب خدا

طوبی لنفس أدت ألی ربها فرضها... فی معشر أسهر عیونهم خوف معادهم، و تجافت عن مضاجعهم جنوبهم، و همهمت بذکر ربهم شفاههم، و تقشعت بطول استغفار هم ذنوبهم، (اولئک حزب الله، ألا أن حزب الله هم المفلحون) .
خوشا نفسی که وظیفه خود را به پروردگارش ادا کرد... آنان که خوف روز رستخیز شب هنگام چشمانشان را بیدا نگه داشته و پهلوهایشان را از بستر نرم دور ساخته و لب هایشان را به ذکر خداوند می جنبند، از بسیاری استغفار گناهانشان زدوده شده است. آنان حزب و گروه خداوندند و بدانید که حزب خدا پیروزند! (1132)

1138. روزی تضمین شده

قد تکفل لکم بالرزق، و أمرتم بالعمل فلا یکونن المضمون لکم طلبه أولی بکم من المفروض علیکم عمله، مع انه و الله لقد اعترض الشک و دخل الیقین، حتی کان الذی ضمن لکم قد فرض علیکم، و کان الذی قد فرض علیکم قد وضع عنکم .
خداوند روزی شما را تضمین کرد و به کار (انجام واجبات) فرمان داده شده اید.
پس، طلب روی تضمین شده نباید برای شما مقدم بر اعمال واجب باشد، لیکن به خدا سوگند که شک بر شما عارض شده و اوهام نادرست با یقین در آمیخته است؛ چندان که آن چه برای شما تضمین شده گویی به صورت امری واجب در آمده و گویی آن چه واجب شده، از دوش شما برداشته شده است. (1133)