نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

1120. خیر خواه ترین مردم

أن أنصح الناس لنفسه أطو عهم لربه، و أن أغشهم لنفسه أعصاهم لربه .
خیرخواه ترین مردم نسبت به خویش، اطاعت کننده ترین آن ها از پروردگار است و فریبنده ترین مردم نسبت به خود نافرمان ترین آنها از پروردگار خویش می باشد. (1115)

1121. نافرمانی از خدا

من کلامه لاهل الکوفة -: أیها الشاهدة ابدانهم، الغائبه عنهم عقولهم، المختلفة اهواوهم، المبتلی بهم أمراوهم، صاحبکم یطیع الله و أنتم تعصونه، و صاحب أهل الشام یعصی الله و هم یطیعونه! .
در سخنان به کوفیان می فرماید: ای مردمی که پیکرهایشان پیداست و خردهایشان از وجود آنها رخت بر بسته است! خواهش ها و اهدافشان گونه گونه است، و امرایشان به آنها گرفتار شده اند. زمامدار شما خدا را فرمان می برد و شما او را نافرمانی می کنید و زمامدار شامیان خدا را نافرمانی می کند و آنها از او فرمان می برند! (1116)

1122. خیر از دیدگاه امام علیه السلام

سئل عن الخیر ما هو! فقال علیه السلام: لیس الخیر أن یکثر مالک و ولدک، ولکن الخیر أن یکثر علمک، و أن یعظم حلمک، و أن تباهی الناس بعبادة ربک .
از امام علیه السلام سئوال شده: خیر چیست؟
فرمود: خیر آن نیست که دارایی و فرزندت زیاد شود، بلکه خیر و خوبی آن است که دانشت افزون شود و حلم و بردباری ات بزرگ و ثابت گردد و بتوانی با پرستش پروردگارت در میان مردم فخر و مباهات کنی. (1117)