نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

1108. لطف دایم خدا

لم تخل من لطفه مطرف عین فی نعمة یحدثها لک، أو سیئة یسترها علیک، أو بلیة یصرفها عنک! فما ظنک به لو أطعته!
لم تخل من لطفه مطرف عین فی نعمة یحدثها لک، أو سیئة یسترها علیک، أو بلیة یصرفها عنک! فما ظنک به لو أطعته!
هرگز از لطف و عنایت او خالی نیستی، حتی یک چشم برهم زدن، چه با بخشیدن نعمتی که بای تو به وجود می آورد، یا زشتی که بر تو می پوشاند یا بلایی که از تو بر می گرداند، با این حال چه گمان می کنی درباره این خداوند اگر اطاعتش کنی. (1103)

1109. آثار اطاعت از خدا

لو قد عاینتم ما قد عیان، ما مات منکم لجز عتم و وهلتم و سمعتم و أطعتم
اگر آنچه را که مردگان درک کرده اند و دیده اند شما هم بودید، می ترسیدید وحشت می کردید گوش به دستور خدا می دادید و فرمان می بردید. (1104)

1110. نتیجه پناه بردن به خدا

لو أن الناس حین تنزل بهم النقم و تزول عنهم النعم فزعوا ألی ربهم بصدق من نیاتم و وله من قلوبهم، لرد علیهم کل شارد، و أصلح لهم کل فاسد
اگر مردم در آن هنگام که سختی ها بر آنان فرود می آید و نعمت ها از آنان زایل می گردد، به پروردگارشان با نیت راستین و اشتیاق شدیدی از دل هایشان بنالند و التماس کنند، خداوند متعال هر آن چه را که از آنان گریزان شده است، به آنان بر می گرداند و هر فاسدی را که به آنان روی آورده است اصلاح می نماید. (1105)