نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

1107. آثار اطاعت از خدا

خلق الخلق حین خلقهم غنیاً عن طاعتهم، آمنا من معصیتهم، لانه لا تضره معصیة من عصاه و لا تنفعه طاعة من أطاعة
هنگامی که مخلوقات را آفرید از اطاعت آنان بی نیاز بود و از معصیت آنان در امان؛ زیرا گناه هر کس که او را گناه کرد ضرری به او نرساند و اطاعت کسی که او را اطاعت می کند نفعی برای او ندارد. (1102)

1108. لطف دایم خدا

لم تخل من لطفه مطرف عین فی نعمة یحدثها لک، أو سیئة یسترها علیک، أو بلیة یصرفها عنک! فما ظنک به لو أطعته!
لم تخل من لطفه مطرف عین فی نعمة یحدثها لک، أو سیئة یسترها علیک، أو بلیة یصرفها عنک! فما ظنک به لو أطعته!
هرگز از لطف و عنایت او خالی نیستی، حتی یک چشم برهم زدن، چه با بخشیدن نعمتی که بای تو به وجود می آورد، یا زشتی که بر تو می پوشاند یا بلایی که از تو بر می گرداند، با این حال چه گمان می کنی درباره این خداوند اگر اطاعتش کنی. (1103)

1109. آثار اطاعت از خدا

لو قد عاینتم ما قد عیان، ما مات منکم لجز عتم و وهلتم و سمعتم و أطعتم
اگر آنچه را که مردگان درک کرده اند و دیده اند شما هم بودید، می ترسیدید وحشت می کردید گوش به دستور خدا می دادید و فرمان می بردید. (1104)