نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

1098. جایگاه فرمانبرداران حق

أهل الطاعة فأثابهم بجواره، و خلدهم فی داره، حیث لا یظعن النزال، و لا تتغیر بهم الحال، و لا تنوبهم الافزاع، و لا تنالهم الاسقام
خدا به فرمانبرداران با قرار دادنشان در کنار رحمت و پناه خود پاداش می دهد و آنان را در سرای خود، (سرایی که برای اهل طاعت آماده ساخت یعنی بهشت) جاودانه ساکن می سازد، سرایی که فرود آیندگان در آن به جای دیگری کوچ نمی کنند و حالشان دگرگون نمی گردد. هیچ گونه بیمی به آنان راه نمی یابد و هیچ نوع بیماری به ایشان نمی رسد. (1093)

1099. خیر خواه ترین و خیاتنکارترین مردم

أن انصح الناس لنفسه أطوعهم لربه؛ و أن أغشهم لنفسه أعصا هم لربه
خیرخواه ترین مردم نسبت به خویش، کس است که در برابر پروردگارش از همه فرمانبردارتر باشد و خیانتکارترین آن ها به خود، نافرمان ترین آن ها از پروردگار خویش است. (1094)

1100. ستایش حق

نحمده علی ما وفق له من الطاعة و ذاد عنه من المعصیة
ستایش می کنیم خدا را برای توفیق اطاعت که به ما عنایت فرمود و ما را از معصیت برکنار فرمود. (1095)