نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

1080. پرهیز از دنیاپرستی

أو صیکما بتقوی الله، و ألا تبغیا الدنیا و أن بغتکما
شما را به پرهیزگاری و ترس از خداوند سفارش می کنم، در پی دنیاپرستی مباشید اگر چه او شما را طلب کند. (1075)

1081. سرای گذر

الدنیادار ممر، لادار مقر، و الناس فیها رجلان: رجل باع فیها نفسه فاوبقها، و رجل ابتاع نفسه فأعتقها
دنیا سرای گذر است نه خانه قرار؛ و مردم در آن دو گونه اند: قسمتی خود را به آن بفروشند و هلاک شوند؛ و قسمتی دیگر خود را بخرند و آزاد سازند. (1076)

1082. سرای درد

دار بالبلاء محفوفة، و بالغدر معروفة لا تدوم احوالها، ولا یسلم نزالها .
این جهان سرایی است پر از درد و رنج، به مکر و خیانت و نادرستی معروف که همیشه بر یک حال باقی نمی ماند و ساکنانش جان سالم به در نمی برند. (1077)