نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

1075. زایل کننده عقول

قد خرقت الشهوات عقله، و أماتت الدنیا قلبه
شهوت ها عقل (دنیا پرست) را از میان می برند و دنیا دل او را می میراند. (1070)

1076. حذر از دنیا

أحذر کم الدنیا، فانها حلوة خصرة، حفت بالشهوات
شما را از دنیا برحذر می دارم؛ زیرا آن شیرین و با طروات است و پوشیده در خواهش های نفسانی است. (1071)

1077. دنیا فانی است!

غرارة غرور ما فیها، فانیة، فان من علیها لا خیر فی شی ء من أزوادها الا التقوی
دنیا بس فریبنده است و هر آنچه در ان است فریب باشد، نابود شدنی است و هر که در آن می زید فانی می شود، در هیچ یک از توشه های آن خیر و خوبی نیست مگر در توشه تقوا (1072)