نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

1074. موارد عبرت آموز

أن الدنیادار فناء و عناء و غیر و عبر... و من غیرها أنک تری المرحوم مغبوطا، والمغبوط مرحوماً؛ لیس ذلک الا نعیما زل، و بوسا نزل. و من عبرها أن المرء یشرف علی أمله فیقتطعه حضور أجله
دنیا سرای نیستی و رنج و دگرگونی ها و عبرت هاست... نمونه دگرگونی هایش این است که شخصی را می بینی که (تا دیروز) قابل ترحم بود و (امروز) بر او رشک برده می شود و دیگری را می بینی که (تا دیروز) بر او رشک برده می شد و امروز قابل ترحم است و این نیست مگر بدان سبب که نعمتی از چنگش بیرون رفته و بینوایی و مسکنتی بدو رسیده است. نمونه عبرت های آن این است که آدمی به آرزوی خود نزدیک می شود، اما فرا رسیدن مرگ مانع رسیدن او به آرزویش می گردد. (1069)

1075. زایل کننده عقول

قد خرقت الشهوات عقله، و أماتت الدنیا قلبه
شهوت ها عقل (دنیا پرست) را از میان می برند و دنیا دل او را می میراند. (1070)

1076. حذر از دنیا

أحذر کم الدنیا، فانها حلوة خصرة، حفت بالشهوات
شما را از دنیا برحذر می دارم؛ زیرا آن شیرین و با طروات است و پوشیده در خواهش های نفسانی است. (1071)