نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

1061. هدف خلقت دنیا

الدنیا خلقت لغیرها، و لم تخلق لنفسها
دنیا نه برای خودش که برای جز خود آفریده شده است. (1056)

1062. دنیا مزرعه آخرت

ألا أن الدنیادار لا یسلم منها الا فیها و لا ینجی بشی ء کان لها: ابتلی الناس بها فتنة. فما اخذوه منها لها اخرجوا منه و حوسبوا علیه. و ما اخذوه منها لغیرها، قدموا علیه و أقاموا فیه
بدانید که دنیا سرایی است که هیچ کس از ان و هیچ کس به واسطه کاری که برای دنیا کند نجات نمی یابد. مردم برای آزمایش گرفتار دنیا شده اند. آن چه را از دنیا به خاطر دنیا برگرفتند، از کفشان برود و باید حساب پس دهند و آن چه را از دنیا برای غیر آن (آخرت) به دست آوردند به آن برسند و همیشه با آن ها است. (1057)

1063. حکایت مردم دنیا

أنما مثلکم و مثلها کسفر سلکوا سبیلا فکانهم قد قطعوه، و أموا علما فکانهم قد بلغوه
همانا حکایت شما و دینا همچون حکایت مسافرانی است که در راهی می روند و گویی راه را به آخر رسانده اند و آهنگ رسیدن به علامت و نشانه ای می کنند و گویی به آن رسیده اند. (1058)