نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

1058. نعمت های دنیا می فریبد!

لا یغرنکم. أصبح فیه أهل الغرور فانما هو ظل ممدود، الی أجل معدود .
مبادا آن چه فریفتگان را می فریبد، شما را بفریبد؛ زیرا نعمت های فریبند0 (دنیا) چون سایه ای است که تا زمان معینی پهن است. (1053)

1059. نباید فریب دنیا را خورد!

احذر کم الدنیا، فانهادار شخوص و محلة تنغیص، ساکنها ظاعن، و قاطنها بائن
شما را از دنیا بر حذر می دارم؛ زیرا دینا سرای کوچیدن و جایگاه کدورت و سختی است. ساکن در آن بار سفر بر می بندد و مقیمش از آن جدا می شود. (1054)

1060. چون مهر فرزند به مادر

الناس أبناء الدنیا، و لا یلام الرجل علی حب أمه
مردم فرزندان دنیایند و هیچ کس برای دوست داشتن مادرش سرزنش نمی شود. (1055)