نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

1056. فریبکاری دنیا

تغر و تضر و تمر، أن الله تعالی لم یرضها ثوابا لاولیائه، و لا عقابا لا عدائه
دنیا می فریبد و زیان می رساند و می گذرد. خدای تعالی راضی نشده است که دنیا را پاداش دوستان خود و کیفر دشمنانش قرار دهد. (1051)

1057. برق گول زننده دنیا

لا ترفعوا من رفعته الدنیا. و لا تشیموا بارقها و لا تسمعوا ناطقها... فان برقها خالب، و نطقها کاذب
کسی را که دنیا او را بالا برده بالا نبرید و برق درخشنده دنیا شما را خیره نکند و سخن ستاینده دنیا را نشنوید؛ زیرا برق دنیای حرام بی فروغ است و سخنش دورغ (1052)

1058. نعمت های دنیا می فریبد!

لا یغرنکم. أصبح فیه أهل الغرور فانما هو ظل ممدود، الی أجل معدود .
مبادا آن چه فریفتگان را می فریبد، شما را بفریبد؛ زیرا نعمت های فریبند0 (دنیا) چون سایه ای است که تا زمان معینی پهن است. (1053)