نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

1050. دنیای بی وفا

ألستم فی مساکن من کان قبلکم أطول أعماراً، و أبقی أثاراً... تعبدوا للدنیا أی تعبد، و آثروها أی ایثار. ثم ظعنوا عنها بغیر زاد مبلغ و لا ظهر قاطع .
آیا شما در جای گذشتگان خود به سر نمی برید؟که عمرشان از شما طولانی تر و آثارشان بادوام تر بود؟دنیا را چگونه پرستیدند و آن را چگونه بر خود گزیدند؟سپس از آن رخت بر بستند و رفتند، بی توشه ای که آنان را برای رسیدن به منزلگاه کفایت کند و بی مرکبی که آن ها را به منزلشان(1045) برساند.

1051. دنیا اینگونه نیکوست!

لنعم دار من لم یرض بها داراً، و محل من لم یوطنها محلا!
دنیا چه سرای نیکویی است برای کسی که ان را خانه (همیشگی) خویش نداند و چه جایگاه خوبی است برای کسی که آن را وطن خود قرار ندهد. (1046)

1052. شادی و اندوهگینی

ما بالکم تفرحون بالیسیر من الدنیا تدرکونه، و لا یحزنکم الکثیر من الاخزة تحرمونه؟!
چه شده به شما که از اندکی از دنیا که می یابید شادمان می شوید، ولی بسیاری از آخرت که از آن محروم می گردید شما را اندوهگین نمی سازد؟! (1047)