نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

1040. توانگری و نیازمندی دنیا

من استغنی فیها فتن، و من افتقر فیها حزن
هر که در دنیا توانگر شد، به فتنه افتاد و هر کس نیازمند شد، به اندوه گرفتار آمد. (1035)

1041. اعراض از دنیا

أوصیکم بالرفض لهذه الدنیا التارکة لکم، و أن لم تحبوا ترکها
شما را به اعراض از این دنیا توصیه می کنم که شما را رها خواهد ساخت، اگر چه شما جدایی از ان را دوست ندارید. (1036)

1042. نفع دنیوی

لا یترک الناس شیئا من أمر دینهم لاستصلاح دنیاهم الافتح الله علیهم ما هو اضر منه
مردم چیزی از امور دینشان را برای نفع دنیایشان ترک نمی کنند، مگر آن که خداوند زیانبارتر از آن را به رویشان خواهد گشود. (1037)