نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

1030.رو آوردن دنیا به انسان

اذا أقبلت الدنیا علی أحد أعارته محاسن غیره، و اذا ادبرت عنه سلبته محاسن نفسه
هرگاه دنیا به کسی رو کند، نیکی های دیگران را برایش عاریه آورد و هنگامی که پشت کند، نیکی های خودش را ههم از او سلب می نماید. (1025)

1031. جرعه های سختی

مع کل جرعه شرق، و فی کل أکلة غصص!
همراه هر جرعه آبی (از زندگی) گلوگیرشدنی است و با هر لقمه ای استخوانی. (1026)

1032. غفلت اهل دنیا

أهل الدنیا کر کب یساربهم و هم نیام
اهل دنیا همچون سوارانی هستند که آن ها را می برند و آنان در خواب اند.(1027)