نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

1020. سرای رنج و فنا

ما اصف من دار أولها عناء و اخرها فناء! فی حلالها حساب، و فی حرامها عقاب
چه بگویم در وصف سرایی که آغازش رنج است و فرجامش نیستی! حلال آن حساب و کتاب دارد و حرامش کیفر. (1015)

1021. بر حذر باشید از تمایل به دنیا!

یا أسری الرغبة اقصروا فان المعرج علی الدنیا لا یروعه منها ألا صریف أنیاب الحدثان
ای اسیران تمایل! باز ایستید، هر که بر دنیا چرخید جز طنین صوت نیش گزنده حوادث او را به خود نیاورد و به هراس نیفکند. (1016)

1022. سربلندی دنیوی

لا تنافسوا فی عز الدنیا و فخرها... فان عزها و فخرها ألی انقطاع
برای سربلندی و افتخار دنیا، به رقابت برنخیزید؛ زیرا عزت و افتخارات ان در حال انقطاع و از بین رفتن است. (1017)