نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

1005. تعجب از این گوش!

کیف یراعی النباة من اصمته الصیحة
آن گوشی که فریاد را نشینده است، چگونه صدای آهسته را می شنود. (1000)

1006. آسایش آخرت

أنما مثل من خبر الدنیا کمثل قوم سفر نبا بهم منزل جدیت، فاموا منزلا خصیبا و جنابا مریعاً، فحتملوا و عثاء الطریق، و فراق الصدیق، و خشونة اسفر، و جشوبة المطعم، لیائا سعة دراهم، و منزل قرار هم
داستان آن کس که دنیا را آزموده همچون حکایت گروه مسافرانی است که فرود آمدن در منزلی خشک و بی آب و علف را خوش ندارند و برآنند تا به جایی پر نعمت و سر سبز خرم فرود آیند. بنابراین دشورای راه و فراق یار و سختی سفر و ناگواری خوراک را تحمل می کنند تا به سرای دلباز و منزل آسوده خود درآیند. (1001)

1007. مذمت دنیا

قال علیه السلام و قد سمع رجلا یذم الدنیا -: أیها الذام للدنیا، المغتر بغرورها، المخدوع با باطیلها! أتغتر بالدنیا ثم تذمها؟
امام علیه السلام به کسی که از دنیا نکوهش می کرد فرمود: ای که از دنیا مذمت می کنی در حالی که گرفتار غرور آن شده و فریفته باطل های آن گردیده ای! آیا تو خود مغرور دنیایی و بعد مذمت آن را می کنی! (1002)