نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

1003. دنیا را برنگزین!

ألستم فی مساکن من کان قبلکم أطول أعمارا، و ابقی آثارا... ثم ظعنوا عنها بغیر زاد مبلغ و لا ظهر قاطع. فهل بلغکم أن الدنیا سخت لهم نفسا بفدیة... و هل زودتهم الا السغب.. أفهذه توثرون
آیا شما در جاهای همان کسانی نیستنید که پیش از شما بودند و عمرشان درازتر و آثارشان پاینده تر... بود و سپس بی هیچ توشه ای که آن ها را به مقصد رساند و بی هیچ مرکبی که راه را درنورد کوچ کردند؟آیا شنیده اید که دنیا خود را فدای آنان کند؟... ؤ آیا جز گرسنگی توشه ای به آنان داد؟... آیا چنین دنیایی را بر می گزینید؟(998)

1004. مذمت دنیا

قال علیه السلام فی ذم الدنیا أقرب دار من سخط الله، و أبعدها من رضوان الله! (در مذدمت دنیا فرمود): دنیا نزدیک ترین منزل به سخط خداوند و دورترین آن از رضای اوست. (999)

1005. تعجب از این گوش!

کیف یراعی النباة من اصمته الصیحة
آن گوشی که فریاد را نشینده است، چگونه صدای آهسته را می شنود. (1000)