نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

1002. مشمولین رحمت حق

رحم الله امرا سمع حکما فوعی... اغتنم المهمل، و بادر الاجل، و تزود من العمل
رحمت خدا بر آن کس (بنده ای) که سخن حکیمانه ای را شنید و پذیرا شد،... مهلت عمر را غنیمت شمرد و بر مرگ پیشی گرفت و از عمل توشه بر گرفت. (997)

1003. دنیا را برنگزین!

ألستم فی مساکن من کان قبلکم أطول أعمارا، و ابقی آثارا... ثم ظعنوا عنها بغیر زاد مبلغ و لا ظهر قاطع. فهل بلغکم أن الدنیا سخت لهم نفسا بفدیة... و هل زودتهم الا السغب.. أفهذه توثرون
آیا شما در جاهای همان کسانی نیستنید که پیش از شما بودند و عمرشان درازتر و آثارشان پاینده تر... بود و سپس بی هیچ توشه ای که آن ها را به مقصد رساند و بی هیچ مرکبی که راه را درنورد کوچ کردند؟آیا شنیده اید که دنیا خود را فدای آنان کند؟... ؤ آیا جز گرسنگی توشه ای به آنان داد؟... آیا چنین دنیایی را بر می گزینید؟(998)

1004. مذمت دنیا

قال علیه السلام فی ذم الدنیا أقرب دار من سخط الله، و أبعدها من رضوان الله! (در مذدمت دنیا فرمود): دنیا نزدیک ترین منزل به سخط خداوند و دورترین آن از رضای اوست. (999)