نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

999. سرای گذر

أیها الناس! انما الدنیادار مجاز و الاخرةدار قرار، فخذوا من ممرکم لمقرکم
ای مردم! دنیا سرای گذر است و آخرت جای ماندن، پس از گذرگاه خود برای جای باش خود (توشه) برگیرید. (994)

1000. ایام عمر خود را دریاب!

فاستدرکوا بقیة أیاکم، و اصبروا لها أنفسکم؛ فانها قلیل فی کثیر الایام التی تکون منکم فیها الغفلة و التشاغل عن الموعظة
باقی مانده ایام عمر خود را دریابید و جان های خود را برای آن ها شکیبا سازید؛ زیرا این چند روزه در مقابل روزهای بسیاری که در غفلت و روی گردانی از پند و اندرز گذرانیده اید است. (995)

1001. عزت ناپایدار دنیا

أوصیکم بالرفض لهذه الدنیا التارکة لکم، و أن لم تحبوا ترکها... فلا تنافسوا فی عز الدنیا و فخرها... فأن عزها و فخرها ألی انقطاع
شما ره به رها کردن این دنیا توصیه می کنم، دنیایی که شما را رها می کند هر چند رها کردن آن را دوست نداشته باشید... پس، در عزت دنیا و افتخارات ان رقابت نکنید، زیرا عزت و افتخارات دنیا از بین رفتنی است. (996)