نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

995. کارهای بیهوده

من الغناء أن المرء یجمع ما لا یأکل، و یبنی ما لا یسکن، ثم یخرج الی الله تعالی لا مالا حمل، و لا بناء نقل
یکی از رنج ها این است که انسان چیزی را فراهم آورد که نمی خورد و بنایی بسازد که در آن سکونت نمی کند و سپس به جانب خدای تعالی می رود در حالی که نه مالی با خود می برد و نه ساختمانی منتقل می کند! (990)

996. خسر الدنیا و الاخرة

فانظر یا شریح! لا تکون ابتعت هذه الدار من غیر مالک، أو نقدت الثمن من غیر حلالک! فاذا أنت قد خسرت دار الدنیا ودار الاخرة!
امام علی علیه السلام خطاب به قاضی خود، شریح بن حارث فرمود: توجه کن ای شریح! مبادا این خانه را جز از مال خودت خریده باشی یا بهای آن را جز از مال حلال داده باشی، در غیر این صورت هم در دنیا و هم در سرای آخرت زیان کرده ای (991)

997. دنیا فانی است

أن الدنیا منقطعه عنک، و الاخرة قریبة منک
همانا دنیا از تو جدا شدنی و آخرت به تو نزدیک است. (992)