نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

976. خوشا به حال فقیران!

و قال علیه السلام فی صفة الانبیاء -: و أن شئت ثنیت بموسی کلیم الله صلی الله علیه و آله حیث یقول: (رب أنی لما أنزلت ألی من خیر فقیر) و الله ما سأله الا خبزا یأکله!
امام در صفت پیامبران علیه السلام این گونه فرمودن: اگر بخواهی دومین مثل موسی کلیم الله علیه السلام را بیاورم، آنگاه که عرض کرد: خداوند! به آن خیری که برای من فرستادی محتاجم، سوگند به خدا، او از خدا، جز نانی که بخورد چیزی سوال نکرده بود! (971)

977. غربت در وطن

الفقر فی الوطن غربة.
فقر و بی چیزی در وطن به منزله غربت است. (972)

978. معنای فقر

لا فقر کالجهل.
هیچ نیازمندی و احتیاجی مانند جهل نیست. (973)