نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

968. جایگاه تذکر و پندگیری

أن الدنیا...دار موعظة لمن اتعظ بها... ذکرتهم الدنیا فتذ کروا، و حدثتهم فصدقوا، و وعظتهم فاتعظوا
همانا دنیا جایگاه پندگیری است، برای کسی که از آن نصیحت پذیرفت، دنیا تذکر داد، آنان نیز پزیرفتند و سخن گفت، تصدیقش کردند و پند داد، آنان قبول کردند. (963)

969. نگاه مؤمن به دنیا

ینظر المومن الی الدنیا بعین الاعتبار، و یقتات منها ببطن الاضطرار .انسان با ایمان به این دنیا به چشم عبرت و تجربه می نگرد و از توشه به اندازه سیر شدن شکم یک مضطر بهره مند می گردد. (964)

970. بهترین تجربه ها

العقل حفظ التجارب، و خیر ما جربت ما وعظک
عقل، نگهداری تجربه ها است. بهترین تجربه ها آن است که به تو پند دهد. (965)