نهج البلاغه موضوعی

نویسنده : عباس عزیزی

953. نفع از تجارت

من لم ینفعه الله بالبلاء و التجارب لم ینتفع بشی ء من العظة، و أتاه التقصیر من أمامه حتی یعرف ما أنکر، و ینکر ما عرف
کسی که خداوند به وسیله آزمایش و تجارب، نفعی به او نرساند، از هیچ اندرزی سود نمی برد و نتیجه تقصیر او از پیش رویش برآید تا بشناسد آنچه را که انکار کرده بود و انکار کند آنچه را که شناخته بود. (948)

954. نگرش مؤمن به دنیا

أنما ینظر المؤمن الی الدنیا بعین الاعتبار، و یقتات منها ببطن الاضطرار، و یسمع فیها بأذن المقت و الابغاض
مؤمن به دنیا تنها به دیده عبرت می نگر و از روی ناچاری از آن قوت خود را بر می گیرد و با گوش خشم و نفرت به آن گوش می دهد. (949)

955. تعلیم خردمند

فی وصیته لابنه الحسن علیه السلام -: لا تکونن ممن لا تنفعه العظة الا اذا بالغت فی ایلامه، فان العاقل یتعظ بالاداب، و البهائم لا تتعظ الا بالضرب .
در وصیت به پسرش حسن بن علی علیه السلام می فرمایند: هرگز از آن مردم مباش که پند به او سودی نمی دهد، مگر این که او را شدیداً به درد بیارود؛ زیرا خردمند با تعلیم و تربیت های سازنده پند می گیرد، در صورتی که حیوانات با زدن پند می پذیرند. (950)